Najtrudniejsze rzeki do 120 km od Warszawy

Zastanawialiście się może kiedyś, czy na Mazowszu są szlaki kajakowe o charakterze górskim (są na Pomorzu, Mazurach, Suwalszczyźnie, na terenach podgórskich oczywiście). A jakie są najtrudniejsze rzeki w okolicach Warszawy? Przedstawiamy nasz subiektywny ranking. Zaznaczamy, że chodzi nam o trudności techniczne rzeki, nie o uciążliwość (zwałki) – te uciążliwe znajdą się w osobnym rankingu.

  1. Skierniewka, bystrze pod Starym Rzeczkowem – WWI

To jedyny znany nam górski odcinek rzeki na Mazowszu. Jest to 200 metrowe bystrze w górnym biegu rzeki Skierniewki, dopływu Bzury, położone w okolicach Starego Rzeczkowa (na południe od Skierniewic). Wąskie koryto rzeki oraz duża ilość kamieni dają niezłą frajdę, niestety zwykle jest za mało wody, żeby tu płynąć.

Brzuśnia

2. Brzuśnia – ZWC

Krótka, niespełna 20 km rzeczka, dopływ Drzewiczki. Ledwie mieści się w granicach obszaru, gdyż do Drzewiczki wpada w Drzewicy. Słynie z tego, że ma naprawdę spory spadek, wynoszący ok. 550 cm/km i pod tym względem równa się tylko z podwarszawską Okrzeszą (niespławną). Brzuśnia ma szybki nurt, czasem spowalniany tamammi bobrowymi, oraz sporo zwałek. W środkowym biegu, w pobliżu drogi nr 12 przepływa się pod okapem skalnym (!). Tej rzeki nie możemy już uznać za górską.

3. Sucha, odcinek ujściowy – ZWC

Rzeczka o długości ok. 40 km, dopływ Bzury na południe od Sochaczewa. Bardzo rzadko spływana. Bardzo podatna na wahania stanu wody: zimą i wiosną (oraz po deszczach) ma jej bardzo dużo, latem niemal zupełnie wysycha. Trudny technicznie jest odcinek ujściowy, ostatnie 400-500 m o szybkim nurcie i kamieniach (są także zwałki).

4. Tarczynka, dolny odcinek – ZWC

Rzadko spływana rzeczka długości ok. 20 km, lewy dopływ Jeziorki. Spadek ok. 3,5 m/km. W dolnym biegu niezwykle kręta i niezwykle zawalona drzewami. Ma przy tym dość szybki nurt, Na przeszkodach tworzą się wodospady (przed ujściem). Spływają nią tylko prawdziwi miłośnicy wielkiej zwałki.

Przełomowy odcinek Mieni

5. Mienia, dolny odcinek – ZWC

Ostatnie 5 km Mienia (główny dopływ Świdra) płynie w kilkumetrowej głębokości wąwozie. Ma tutaj szybki nurt, a na licznych zwałkach potrafią tworzyć się wodospady. Odcinek ten spławny jest tylko przy wysokim stanie wody. Można przejść się brzegiem czerwonym szlakiem pieszym i zobaczyć, jak to wygląda z lądu.

Prożki i bystrza na Sonie

6. Sona, dolny odcinek – ZWC

Jedna z najbardziej malowniczych rzek na Mazowszu, a z pewnością najciekawsza w dorzeczu Wkry. Dolny odcinek z Nowego Miasta (10 km) ma wiele miejsc o charakterze przełomowym z licznymi bystrzami kamiennymi.

7. Rządza, kręty odcinek przed wsią Łosie – ZWC

Rzeka sama w sobie (dopływ Narwi, wpada do Zalewu Zegrzyńskiego) nie jest zbyt trudna, ale ma jeden 500-metrowej długości odcinek wart uwagi. Jest to krótki niezwykle meandrujący odcinek między Zawadami a Łosiami. Uregulowana wcześniej rzeka nagle ostro skręca, zwęża się i meandruje przy szybkim nurcie. Na wiosnę nie trudno o kabinę.

Świder z dużą ilością wody

8. Świder, odcinek dolny – ZWC

Świder lubi szybko płynąć, zwłaszcza, gdy ma dużo wody. Wtedy rzeka staje się mało bezpieczna. Z reguły jednak tej wody jest w Świdrze za mało i dolny odcinek jest niespławny (lub trudnospławny). Są tu liczne bystrza na piaszczystych i kamienistych mieliznach, ciekawe jest również bystrze pod mostem kolejowym w Otwocku (miejsce trenowania zasad kajakarstwa górskiego).

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *